Hai! Ik ben nu een aantal keer naar het Roma-kamp geweest. De eerste keer vond ik het wel schokkend hoe men woont, in kleine zelfgetimmerde huisjes. Wanneer we met de vrijwilligers komen om activiteiten te doen met de kinderen, komen ze meteen op je afgerend, heel leuk. Twee keer per week gaan we 's midags met acht vrijwilligers naar het kamp, de ene keer naar het orthodoxe kamp en de andere keer naar het moslimkamp (tussen deze kampen heerst een soort stille oorlog). Daarnaast wordt er op een aantal scholen extra hulp geboden aan de Roma-kinderen. Ik ben hier nog niet mee bezig, omdat ik eerst beter Italiaans moet kunnen. Een of twee keer per week is er een overleg in het kantoor van Arci, waarbij iedereen aanwezig is,l om te bespreken hoe het gaat op de scholen en welke activiteiten er gedaan worden. Het werk is erg leuk, en in de organisatie kan ik me ook goed vinden, dus daar ben ik erg blij mee.

Verder ben ik veel bezig met, jaja.. studeren: Italiaans. De lessen zijn begonnen (ik krijg les van een vrijwilligster van Arci), en deze bevallen goed. Het is wel wat lastig dat zij geen Engels spreekt.. maar met Italiaans en af en toe wat Frans gaat het wel prima. Ik lees zelf ook wat Italiaanse kinderboeken, maar het meeste leer ik wel van de hele dag Italiaans horen en proberen te spreken. Dit gaat me steeds wat beter af. Sommige mensen kan ik bijna volledig volgen, bij anderen (met een voor mij erg onduidelijk) Siciliaans accent is het nog moeilijk.

Ik heb al veel leuke mensen leren kennen, en vaak spreken Marina en ik met hen af, om bijvoorbeeld naar een feest te gaan, die hier her en der op straat georganiseerd zijn. En ik ben toch wel erg blij als ik af en toe mensen ontmoet die Engels spreken;)  We eten vaak ik de mensa van de universiteit, maar ook thuis. Vooral huisgenoot Carloggero blijkt een erg geinspireerde kok (twee uur in de keuken is normaal!). Het is vandaag trouwens voor het eerst echt slecht weer, het voelt erg alla Nederland met mijn pluutje... (Hoewel het bij jullie volgens mij nu erg mooi is!).

Aan het ritme hier raak je snel gewend: de siesta, avondeten om 22.00 uur, alles gaat erg relaxed. Bedankt voor jullie leuke berichtjes :)

Ciao, Lotte

Hoi! Wat leuk dat jullie allemaal zo benieuwd zijn en berichtjes achterlaten!! Ik ben nu twee dagen in Palermo en heb al erg veel meegemaakt.  Doordat het vliegtuig naar Rome  anderhalf uur vertraagd was, haalde ik het vliegtuig naar Palermo nog  maar net. Ik werd bij het station opgehaald door Giulia en Patrizia (van Arci), Marina (Spaanse evs-er) en Dorus (hij kwam drie dagen voor een pre-visit van het project). Het appartement blijkt super te zijn, in tegenstelling tot wat ik verwacht had ;)  Het is in het centrum van de stad, in de wijk Kalsa. We (ik, Marina, een italiaanse student en af en toe anderen die voor Arci in Palermo zijn) wonen op de achtste verdieping. Vanaf het ene balkon is er uitzicht op de zee en vanaf de andere op de bergen, echt perfect! Verder is alles ook heel goed geregeld: we kunnen elke avond eten in de mensa van de universiteit, wat heel veel studenten doen. Ze hebben erg goede pizza's daar. Ook kunnen we met het pasje dat we gekregen hebben internetten in de universiteit en onze was daar doen. Ik zit nu trouwens wel in een 'internetpoint' (een miniruimte met twee computers), terwijl er buiten eren of andere optocht langskomt, ach ja hier kan alles... En dan nu mijn eerste indrukken van de stad... Een erg bijzondere ervaring, ik blijf me verbazen over van alles. Palermo is groot en druk. De auto's en scooters rijden allemaal dwars door elkaar heen en er wordt flink getoeterd. Verbazingwekkend genoeg gaat het meestal net goed, hoewel we ook al een man op de motorkap hebben zien belanden. Verder is de stad heel mooi, maar ook met veel vervallen gebouwen (of zelfs nog geruineerd door de tweede wereldoorlog!). Op elke straathoek is wel iets te zien en te beleven. Ik heb samen met de Nederlandse jongen en het Spaanse meisje al aardig wat door de stad gelopen, dat is echt heel leuk: je komt ineens terecht op een markt, pleinen, een park aan zee.. Wat voor mij wel nog een groot struikelblok is, is de taal. Iedereen om me heen spreekt (bijna) vloeiend Italiaans, en Engels spreken de meeste mensen niet of nauwelijks... Het verstaan gaat me al steeds beter af, het spreken is vooral heel moeilijk. Ik moet het hier wel gewoon proberen, dus dat is wel erg goed om de (o zo mooie) taal te leren. Voor nu is het wel lastig dat ik niet makkelijk kan kletsen en het is erg vermoeiend om de hele da in je hoofd aan het vertalen te zijn. 

De mensen van de organsatie zijn erg aardig. We worden meegenomen naar allerlei activiteiten en ze zijn erg open. Ook mijn huisgenoten zijn heel aardig, dus daar heb ik het echt mee getroffen! Morgen gaan we (Marina en ik) mee naar een overleg met mensen van de scholen. Ik ben erg benieuwd naar de kinderen en het werk. Ik heb al gehoord dat het een grote uitdaging is, op zijn zachtst gezegd..;)   Er is al zoveel te vertellen, dat ik vast heel veel vergeet, maar dat houden jullie dan tegoed! Ik wil snel een italiaanse simkaart kopen en het nummer hier neerzetten, maar ik blijf bereikbaar op mijn andere nummer. Oja en mijn adres:

Arci (Lotte)

Via Fortunato Fedele, 15

90123 Palermo

Ciao! Lotte

Hallo! Het is zover: morgen vertrek ik naar Palermo (Sicilie) voor negen maanden. Over het vrijwilligerswerk dat ik daar zal gaan doen, schrijf ik binnenkort meer. Ik vind het heel spannend, maar heb vooral erg veel zin om te beginnen aan dit avontuur! Op deze weblog zal ik iedereen die geinteresseerd is op de hoogte houden van mijn belevenissen, en ik lees ook heel graag jullie verhalen! Bedankt voor alle gelukwensen en leuke cadeautjes die ik van jullie gekregen heb!

Groetjes Lotte