Hai! Ik ben nu een aantal keer naar het Roma-kamp geweest. De eerste keer vond ik het wel schokkend hoe men woont, in kleine zelfgetimmerde huisjes. Wanneer we met de vrijwilligers komen om activiteiten te doen met de kinderen, komen ze meteen op je afgerend, heel leuk. Twee keer per week gaan we 's midags met acht vrijwilligers naar het kamp, de ene keer naar het orthodoxe kamp en de andere keer naar het moslimkamp (tussen deze kampen heerst een soort stille oorlog). Daarnaast wordt er op een aantal scholen extra hulp geboden aan de Roma-kinderen. Ik ben hier nog niet mee bezig, omdat ik eerst beter Italiaans moet kunnen. Een of twee keer per week is er een overleg in het kantoor van Arci, waarbij iedereen aanwezig is,l om te bespreken hoe het gaat op de scholen en welke activiteiten er gedaan worden. Het werk is erg leuk, en in de organisatie kan ik me ook goed vinden, dus daar ben ik erg blij mee.

Verder ben ik veel bezig met, jaja.. studeren: Italiaans. De lessen zijn begonnen (ik krijg les van een vrijwilligster van Arci), en deze bevallen goed. Het is wel wat lastig dat zij geen Engels spreekt.. maar met Italiaans en af en toe wat Frans gaat het wel prima. Ik lees zelf ook wat Italiaanse kinderboeken, maar het meeste leer ik wel van de hele dag Italiaans horen en proberen te spreken. Dit gaat me steeds wat beter af. Sommige mensen kan ik bijna volledig volgen, bij anderen (met een voor mij erg onduidelijk) Siciliaans accent is het nog moeilijk.

Ik heb al veel leuke mensen leren kennen, en vaak spreken Marina en ik met hen af, om bijvoorbeeld naar een feest te gaan, die hier her en der op straat georganiseerd zijn. En ik ben toch wel erg blij als ik af en toe mensen ontmoet die Engels spreken;)  We eten vaak ik de mensa van de universiteit, maar ook thuis. Vooral huisgenoot Carloggero blijkt een erg geinspireerde kok (twee uur in de keuken is normaal!). Het is vandaag trouwens voor het eerst echt slecht weer, het voelt erg alla Nederland met mijn pluutje... (Hoewel het bij jullie volgens mij nu erg mooi is!).

Aan het ritme hier raak je snel gewend: de siesta, avondeten om 22.00 uur, alles gaat erg relaxed. Bedankt voor jullie leuke berichtjes :)

Ciao, Lotte